9ος Μήνας Εγκυμοσύνης

Ο ένατος μήνας εγκυμοσύνης σηματοδοτεί την τελική ευθεία πριν από τη γέννηση του μωρού. Η ανυπομονησία, το άγχος, η συγκίνηση και η σωματική κόπωση μπορεί να εναλλάσσονται, καθώς η πιθανή ημερομηνία τοκετού πλησιάζει και η έγκυος προετοιμάζεται για τις αλλαγές που θα ακολουθήσουν.

Το μωρό συνεχίζει να αυξάνει το βάρος του και τα όργανά του ολοκληρώνουν σταδιακά την ωρίμανσή τους. Παράλληλα, οι επισκέψεις στον γυναικολόγο γίνονται συνήθως συχνότερες, ώστε να παρακολουθούνται η υγεία της μητέρας, η ανάπτυξη και η θέση του μωρού, το αμνιακό υγρό και τα πιθανά σημάδια έναρξης του τοκετού.

Αλλαγές που μπορεί να παρατηρήσετε

Καθώς το μωρό μεγαλώνει και πλησιάζει η γέννα, η έγκυος μπορεί να αισθάνεται μεγαλύτερη πίεση χαμηλά στην πύελο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν το κεφάλι του μωρού κατεβαίνει χαμηλότερα, η πίεση προς το διάφραγμα μειώνεται και η αναπνοή μπορεί να γίνεται ευκολότερη. Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα την ίδια εβδομάδα σε όλες τις εγκύους.

Οι αλλαγές που μπορεί να παρατηρηθούν περιλαμβάνουν:

• μεγαλύτερη κόπωση
• δυσκολία στον ύπνο
• συχνότερη ανάγκη για ούρηση
• πόνο ή πίεση χαμηλά στην πύελο
• πόνο στη μέση
• δυσκολία στο περπάτημα ή στις καθημερινές κινήσεις
• αίσθημα βάρους στην κοιλιά
• καούρες ή δυσπεψία
• πρήξιμο στα πόδια και στους αστραγάλους
• εντονότερες συσπάσεις Braxton Hicks
• αυξημένες κολπικές εκκρίσεις
• πιθανή αποβολή του βλεννώδους πώματος
• εναλλαγές άγχους, ανυπομονησίας και ενθουσιασμού

Η αποβολή του βλεννώδους πώματος μπορεί να συμβεί λίγες ημέρες πριν από τον τοκετό ή και νωρίτερα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο τοκετός θα ξεκινήσει αμέσως. Αντίθετα, έντονη κολπική αιμορραγία, απώλεια υγρών ή τακτικές επώδυνες συσπάσεις χρειάζονται άμεση επικοινωνία με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο.

Πώς αναπτύσσεται το μωρό;

Κατά τον ένατο μήνα, το μωρό συνεχίζει να αυξάνει το βάρος του και να συγκεντρώνει λίπος κάτω από το δέρμα. Το λίπος αυτό βοηθά στη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος μετά τη γέννηση.

Παράλληλα:

• οι πνεύμονες συνεχίζουν να ωριμάζουν
• ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα αναπτύσσονται με γρήγορους ρυθμούς
• ενισχύονται οι μύες και τα οστά
• ωριμάζουν οι λειτουργίες της αναπνοής και της κατάποσης
• το μωρό προετοιμάζεται για την προσαρμογή του στη ζωή έξω από τη μήτρα
• συνεχίζονται οι περίοδοι ύπνου και δραστηριότητας
• η θέση του μωρού σταθεροποιείται σταδιακά για τον τοκετό

Το μήκος και το βάρος του μωρού διαφέρουν σημαντικά από εγκυμοσύνη σε εγκυμοσύνη. Στο τέλος της κύησης πολλά μωρά έχουν μήκος περίπου 45–52 εκατοστά και βάρος που μπορεί να κυμαίνεται σε ένα ευρύ φυσιολογικό πλαίσιο. Η ανάπτυξη αξιολογείται από τον γιατρό με βάση τις υπερηχογραφικές μετρήσεις και όχι μόνο με μια γενική τιμή.

Οι κινήσεις του μωρού πριν από τον τοκετό

Το μωρό πρέπει να συνεχίζει να κινείται μέχρι την έναρξη αλλά και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Καθώς ο χώρος στη μήτρα περιορίζεται, ο χαρακτήρας των κινήσεων μπορεί να αλλάξει και οι έντονες περιστροφές να αντικατασταθούν από τεντώματα, πιέσεις ή κινήσεις των άκρων.

Ωστόσο, οι κινήσεις δεν πρέπει να μειώνονται απλώς επειδή πλησιάζει η γέννα. Εάν η έγκυος παρατηρήσει ότι το μωρό κινείται λιγότερο, έχει σταματήσει να κινείται ή έχει αλλάξει αισθητά το συνηθισμένο μοτίβο των κινήσεών του, πρέπει να επικοινωνήσει αμέσως με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο.

Τι να περιμένετε κατά την επίσκεψη στον γυναικολόγο;

Κατά τον ένατο μήνα, η παρακολούθηση της μητέρας και του μωρού γίνεται συνήθως συχνότερη και μπορεί προς το τέλος της εγκυμοσύνης να είναι εβδομαδιαία. Η ακριβής συχνότητα καθορίζεται από τον γυναικολόγο, ανάλογα με την πορεία της κύησης.

Η επίσκεψη μπορεί να περιλαμβάνει:

• μέτρηση του σωματικού βάρους
• έλεγχο της αρτηριακής πίεσης
• γενική ούρων και άλλες εξετάσεις, όταν χρειάζονται
• αξιολόγηση πιθανών συμπτωμάτων
• έλεγχο της καρδιακής λειτουργίας του μωρού
• αξιολόγηση της ανάπτυξής του
• έλεγχο της θέσης του μωρού
• εκτίμηση της ποσότητας του αμνιακού υγρού
• αξιολόγηση του πλακούντα
• συζήτηση για τις κινήσεις του μωρού
• ενημέρωση για τα σημάδια έναρξης του τοκετού
• συζήτηση για το πότε πρέπει να μεταβεί η έγκυος στο μαιευτήριο

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί κολπική εξέταση για την αξιολόγηση του τραχήλου, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο σε κάθε επίσκεψη.

Καρδιοτοκογράφημα στο τρίτο τρίμηνο

Το καρδιοτοκογράφημα είναι μια μη επεμβατική εξέταση που καταγράφει την καρδιακή συχνότητα του μωρού και παράλληλα τη δραστηριότητα ή τις συσπάσεις της μήτρας.

Μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν ο γιατρός χρειάζεται να αξιολογήσει πιο αναλυτικά την ευεξία του μωρού, για παράδειγμα σε περίπτωση:

• μειωμένων ή διαφορετικών κινήσεων
• προβλήματος στην ανάπτυξη
• υπέρτασης ή προεκλαμψίας
• διαβήτη
• εγκυμοσύνης που έχει ξεπεράσει την πιθανή ημερομηνία τοκετού
• άλλης κατάστασης που χρειάζεται στενότερη παρακολούθηση

Το καρδιοτοκογράφημα δεν πραγματοποιείται απαραίτητα ως εξέταση ρουτίνας σε κάθε εγκυμοσύνη χαμηλού κινδύνου. Η ανάγκη και η συχνότητά του καθορίζονται εξατομικευμένα.

Ποια είναι τα σημάδια έναρξης του τοκετού;

Τα βασικά σημάδια που μπορεί να υποδηλώνουν ότι ο τοκετός ξεκινά περιλαμβάνουν:

• συσπάσεις που αποκτούν σταθερό ρυθμό
• συσπάσεις που γίνονται σταδιακά συχνότερες και εντονότερες
• πόνο στη μέση ή στην πύελο
• αυξανόμενη πίεση χαμηλά
• αποβολή του βλεννώδους πώματος
• αιματηρές ή βλεννώδεις εκκρίσεις
• ρήξη των υμένων ή «σπάσιμο των νερών»

Οι πραγματικές συσπάσεις του τοκετού τείνουν να γίνονται πιο δυνατές και να εμφανίζονται σε ολοένα μικρότερα χρονικά διαστήματα. Οι Braxton Hicks παραμένουν συνήθως ακανόνιστες και μπορεί να υποχωρήσουν με ξεκούραση, αλλαγή θέσης ή ενυδάτωση.

Τι πρέπει να κάνει η έγκυος εάν σπάσουν τα νερά;

Η ρήξη των υμένων μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ξαφνική ροή ή ως συνεχής μικρή απώλεια υγρού από τον κόλπο. Εάν η έγκυος υποψιάζεται ότι έχουν σπάσει τα νερά, πρέπει να επικοινωνήσει άμεσα με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο και να ακολουθήσει τις οδηγίες που θα της δοθούν, ακόμη και όταν δεν έχουν ξεκινήσει συσπάσεις.

Πότε πρέπει να πάτε στο μαιευτήριο;

Οι ακριβείς οδηγίες καθορίζονται από τον γυναικολόγο, ανάλογα με την πορεία της εγκυμοσύνης, την απόσταση από το μαιευτήριο και το εάν πρόκειται για πρώτο ή επόμενο τοκετό.

Άμεση επικοινωνία με τον γιατρό ή μετάβαση στο μαιευτήριο χρειάζεται όταν:

• έχουν σπάσει τα νερά
• οι συσπάσεις είναι τακτικές και γίνονται συχνότερες
• υπάρχει έντονη κολπική αιμορραγία
• υπάρχει δυνατός και συνεχής πόνος
• το μωρό κινείται λιγότερο από το συνηθισμένο
• εμφανίζεται έντονος πονοκέφαλος ή θολή όραση
• υπάρχει ξαφνικό πρήξιμο στο πρόσωπο ή στα χέρια
• υπάρχει έντονος πόνος ψηλά στην κοιλιά ή κάτω από τα πλευρά
• η έγκυος αισθάνεται ότι κάτι δεν εξελίσσεται φυσιολογικά

Σε περίπτωση αμφιβολίας σχετικά με την έναρξη του τοκετού, είναι προτιμότερο να επικοινωνήσει η έγκυος με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο για καθοδήγηση.

Τι συμβαίνει εάν περάσει η πιθανή ημερομηνία τοκετού;

Η πιθανή ημερομηνία τοκετού αποτελεί εκτίμηση και είναι φυσιολογικό ο τοκετός να μην ξεκινήσει ακριβώς τη συγκεκριμένη ημέρα. Όταν η εγκυμοσύνη συνεχίζεται μετά την πιθανή ημερομηνία, ο γιατρός μπορεί να συστήσει συχνότερη παρακολούθηση της μητέρας και του μωρού.

Ανάλογα με την εβδομάδα και τα ευρήματα, μπορεί να αξιολογηθούν:

• η καρδιακή λειτουργία και οι κινήσεις του μωρού
• η ποσότητα του αμνιακού υγρού
• η λειτουργία του πλακούντα
• η κατάσταση και η ετοιμότητα του τραχήλου
• η ανάγκη πρόκλησης τοκετού

Οι περισσότερες γυναίκες που γεννούν μετά την πιθανή ημερομηνία έχουν φυσιολογικό τοκετό και υγιές μωρό, χρειάζεται όμως σωστή παρακολούθηση.

Πότε μπορεί να χρειαστεί πρόκληση τοκετού;

Η πρόκληση τοκετού είναι η ιατρική διαδικασία με την οποία προκαλούνται οι συσπάσεις της μήτρας, με στόχο την έναρξη του τοκετού.

Μπορεί να συζητηθεί όταν:

• η εγκυμοσύνη έχει ξεπεράσει την προβλεπόμενη χρονική διάρκεια
• έχουν σπάσει τα νερά χωρίς να ξεκινήσουν συσπάσεις
• υπάρχει πρόβλημα με την αρτηριακή πίεση της μητέρας
• υπάρχει διαβήτης ή άλλη πάθηση
• υπάρχουν ανησυχίες για την ανάπτυξη ή την ευεξία του μωρού
• υπάρχει πρόβλημα με το αμνιακό υγρό ή τον πλακούντα

Η απόφαση για πρόκληση τοκετού λαμβάνεται εξατομικευμένα, μετά από αξιολόγηση της υγείας της μητέρας και του μωρού και αναλυτική συζήτηση με τον γυναικολόγο.

Ο ένατος μήνας εγκυμοσύνης ολοκληρώνει μια σημαντική διαδρομή και φέρνει τη μέλλουσα μητέρα πιο κοντά στη γέννηση του μωρού της. Η σωστή ενημέρωση, η τακτική παρακολούθηση και η επικοινωνία με τον γυναικολόγο βοηθούν ώστε η έγκυος να αναγνωρίζει έγκαιρα τα σημάδια του τοκετού και να αισθάνεται καλύτερα προετοιμασμένη για τη γέννα.

Συχνές Ερωτήσεις για το Τρίτο Τρίμηνο Εγκυμοσύνης

Ποιες εβδομάδες περιλαμβάνει το τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης;

Το τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης ξεκινά από την 28η εβδομάδα και συνεχίζεται έως τον τοκετό. Κατά την περίοδο αυτή, το μωρό αυξάνει σημαντικά το βάρος του και τα όργανά του συνεχίζουν να ωριμάζουν, ώστε να προετοιμαστούν για τη λειτουργία τους μετά τη γέννηση.

Ποια συμπτώματα είναι συχνά στο τρίτο τρίμηνο;

Κατά το τρίτο τρίμηνο, η έγκυος μπορεί να αισθάνεται μεγαλύτερη κόπωση, καούρες, δυσκοιλιότητα, πόνο στη μέση, κράμπες, συχνουρία, δυσκολία στον ύπνο και πίεση χαμηλά στην πύελο. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν ακανόνιστες συσπάσεις Braxton Hicks.

Η ένταση και η συχνότητα των συμπτωμάτων διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα και μεταβάλλονται καθώς προχωρά η εγκυμοσύνη.

Είναι φυσιολογικές οι συσπάσεις Braxton Hicks;

Οι συσπάσεις Braxton Hicks είναι προπαρασκευαστικές συσπάσεις της μήτρας και μπορεί να γίνουν περισσότερο αισθητές κατά το τρίτο τρίμηνο. Συνήθως είναι ακανόνιστες, δεν αποκτούν σταθερό ρυθμό και μπορεί να υποχωρήσουν με ξεκούραση, ενυδάτωση ή αλλαγή θέσης.

Εάν οι συσπάσεις γίνονται τακτικές, εντονότερες και συχνότερες ή εμφανίζονται πριν από την 37η εβδομάδα, χρειάζεται επικοινωνία με τον γυναικολόγο.

Πώς ξεχωρίζουν οι Braxton Hicks από τις συσπάσεις τοκετού;

Οι πραγματικές συσπάσεις του τοκετού εμφανίζονται συνήθως σε τακτικά διαστήματα, γίνονται προοδευτικά πιο συχνές και δυνατές και συνεχίζονται ακόμη και όταν η έγκυος ξεκουράζεται ή αλλάζει θέση.

Αντίθετα, οι Braxton Hicks δεν έχουν συνήθως σταθερό μοτίβο και μπορεί να σταματήσουν με την ξεκούραση, την ενυδάτωση ή την κίνηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ασφαλής διάκριση μπορεί να γίνει μόνο με ιατρική εξέταση και αξιολόγηση του τραχήλου.

Πρέπει το μωρό να κινείται λιγότερο πριν από τον τοκετό;

Όχι. Ο χαρακτήρας των κινήσεων μπορεί να αλλάξει καθώς περιορίζεται ο διαθέσιμος χώρος στη μήτρα, αλλά το μωρό δεν πρέπει να κινείται λιγότερο επειδή πλησιάζει ο τοκετός. Η έγκυος πρέπει να συνεχίζει να αισθάνεται κινήσεις έως και κατά τη διάρκεια του τοκετού.

Εάν οι κινήσεις μειωθούν, σταματήσουν ή αλλάξει αισθητά το συνηθισμένο μοτίβο τους, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο. Δεν πρέπει να αναβάλλεται η επικοινωνία μέχρι την επόμενη ημέρα.

Πότε αυξάνονται οι επισκέψεις στον γυναικολόγο;

Οι επισκέψεις γίνονται συνήθως συχνότερες όσο πλησιάζει ο τοκετός. Η ακριβής συχνότητα καθορίζεται από τον γυναικολόγο και εξαρτάται από την εβδομάδα της εγκυμοσύνης, το ιατρικό ιστορικό και την κατάσταση της μητέρας και του μωρού.

Κατά τις επισκέψεις μπορεί να ελέγχονται η αρτηριακή πίεση, το βάρος, η ανάπτυξη και η θέση του μωρού, η καρδιακή του λειτουργία, το αμνιακό υγρό και τυχόν συμπτώματα της εγκύου.

Πότε γίνεται το υπερηχογράφημα Doppler;

Το υπερηχογράφημα Doppler πραγματοποιείται όταν ο γυναικολόγος χρειάζεται να αξιολογήσει τη ροή του αίματος σε συγκεκριμένα αγγεία του μωρού, του ομφάλιου λώρου ή του πλακούντα.

Δεν αποτελεί απαραίτητα εξέταση ρουτίνας για κάθε εγκυμοσύνη. Μπορεί να ζητηθεί όταν υπάρχει προβληματισμός σχετικά με την ανάπτυξη του μωρού, την αρτηριακή πίεση της εγκύου, τον διαβήτη ή άλλη κατάσταση που απαιτεί στενότερη παρακολούθηση.

Πότε πραγματοποιείται το καρδιοτοκογράφημα;

Το καρδιοτοκογράφημα καταγράφει την καρδιακή συχνότητα του μωρού και τη δραστηριότητα της μήτρας. Μπορεί να πραγματοποιηθεί κατά τις τελευταίες εβδομάδες όταν υπάρχει σχετική ένδειξη, όπως μειωμένες κινήσεις, υπέρταση, διαβήτης, προβληματισμός για την ανάπτυξη του μωρού ή εγκυμοσύνη που έχει ξεπεράσει την πιθανή ημερομηνία τοκετού.

Δεν είναι απαραίτητα εξέταση ρουτίνας για κάθε εγκυμοσύνη χαμηλού κινδύνου. Η ανάγκη και η συχνότητά του καθορίζονται από τον γυναικολόγο.

Πότε γίνεται ο έλεγχος για στρεπτόκοκκο ομάδας Β;

Ο έλεγχος για τον β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Β πραγματοποιείται συνήθως μεταξύ της 36ης και της 37ης εβδομάδας και 6 ημερών. Γίνεται με λήψη δείγματος από τον κόλπο και το ορθό.

Εάν το αποτέλεσμα είναι θετικό, συνήθως χορηγείται αντιβιοτική αγωγή κατά τη διάρκεια του τοκετού, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης του βακτηρίου στο νεογέννητο.

Πότε χορηγείται Anti-D ανοσοσφαιρίνη;

Η Anti-D ανοσοσφαιρίνη μπορεί να χορηγηθεί σε εγκύους με RhD αρνητική ομάδα αίματος που δεν έχουν αναπτύξει σχετικά αντισώματα. Η προφυλακτική χορήγηση πραγματοποιείται συχνά περίπου στην 28η εβδομάδα, σύμφωνα με το πρωτόκολλο που ακολουθείται και τις οδηγίες του γιατρού.

Μπορεί επίσης να χρειαστεί μετά από αιμορραγία, τραυματισμό, επεμβατική εξέταση ή άλλο περιστατικό κατά το οποίο υπάρχει πιθανότητα επαφής με εμβρυϊκό αίμα.

Πότε παίρνει το μωρό θέση για τον τοκετό;

Πολλά μωρά γυρίζουν σταδιακά σε κεφαλική θέση κατά τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, η θέση μπορεί να αλλάζει κατά τον έβδομο και τον όγδοο μήνα.

Η τελική θέση αποκτά μεγαλύτερη σημασία όσο πλησιάζει η 36η εβδομάδα. Εάν το μωρό παραμένει σε ισχιακή ή εγκάρσια θέση, ο γυναικολόγος θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα συζητήσει τις διαθέσιμες επιλογές για τον τοκετό.

Ποια είναι τα πρώτα σημάδια έναρξης του τοκετού;

Τα σημάδια που μπορεί να υποδηλώνουν την έναρξη του τοκετού περιλαμβάνουν:

• τακτικές συσπάσεις που γίνονται συχνότερες και εντονότερες
• πόνο χαμηλά στη μέση ή στην πύελο
• αυξανόμενη πίεση προς τα κάτω
• αποβολή του βλεννώδους πώματος
• αιματηρές ή βλεννώδεις εκκρίσεις
• ρήξη των υμένων ή «σπάσιμο των νερών»

Η αποβολή του βλεννώδους πώματος δεν σημαίνει πάντοτε ότι ο τοκετός θα ξεκινήσει αμέσως. Αντίθετα, εάν σπάσουν τα νερά, η έγκυος πρέπει να επικοινωνήσει με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο και να ακολουθήσει τις οδηγίες που θα της δοθούν.

Πότε πρέπει να πάω στο μαιευτήριο;

Οι ακριβείς οδηγίες καθορίζονται από τον γυναικολόγο και εξαρτώνται από το εάν πρόκειται για πρώτο ή επόμενο τοκετό, την απόσταση από το μαιευτήριο και τα χαρακτηριστικά της εγκυμοσύνης.

Άμεση επικοινωνία με τον γιατρό ή το μαιευτήριο χρειάζεται όταν:

• έχουν σπάσει τα νερά
• οι συσπάσεις γίνονται τακτικές και εντονότερες
• υπάρχει κολπική αιμορραγία
• το μωρό κινείται λιγότερο από το συνηθισμένο
• υπάρχει δυνατός ή συνεχής πόνος
• εμφανίζονται τακτικές συσπάσεις πριν από την 37η εβδομάδα
• υπάρχει έντονος πονοκέφαλος ή θολή όραση
• εμφανίζεται ξαφνικό πρήξιμο στο πρόσωπο ή στα χέρια

Σε περίπτωση αμφιβολίας, η έγκυος είναι προτιμότερο να επικοινωνήσει με τον γυναικολόγο ή το μαιευτήριο για άμεση καθοδήγηση.

Τι συμβαίνει εάν περάσει η πιθανή ημερομηνία τοκετού;

Η πιθανή ημερομηνία τοκετού αποτελεί εκτίμηση και ο τοκετός δεν ξεκινά υποχρεωτικά τη συγκεκριμένη ημέρα. Εάν η εγκυμοσύνη συνεχίζεται, ο γυναικολόγος μπορεί να συστήσει συχνότερη παρακολούθηση.

Μετά την 41η εβδομάδα μπορεί να προταθεί έλεγχος της καρδιακής λειτουργίας και των κινήσεων του μωρού, της ποσότητας του αμνιακού υγρού και της γενικότερης κατάστασης της εγκυμοσύνης.

Πότε μπορεί να χρειαστεί πρόκληση τοκετού;

Η πρόκληση τοκετού μπορεί να συζητηθεί όταν η εγκυμοσύνη έχει προχωρήσει αρκετά μετά την πιθανή ημερομηνία, όταν έχουν σπάσει τα νερά χωρίς να ξεκινήσουν συσπάσεις ή όταν υπάρχει ιατρικός λόγος που αφορά τη μητέρα ή το μωρό.

Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα, μετά την αξιολόγηση της εβδομάδας κύησης, της κατάστασης του τραχήλου, της υγείας της μητέρας και της ευεξίας του μωρού.

Η σωστή παρακολούθηση κατά το τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης βοηθά στην αξιολόγηση της ανάπτυξης και της ευεξίας του μωρού και στην έγκαιρη αναγνώριση των σημείων που χρειάζονται ιατρικό έλεγχο. Η επικοινωνία με τον γυναικολόγο και η σωστή προετοιμασία μπορούν να βοηθήσουν τη μέλλουσα μητέρα να αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια καθώς πλησιάζει η ημέρα του τοκετού.